Journey of a graduate which made him to express his sorrow on society

Categories BlogPosted on
Journey of a graduate
దర్జా అనే పదానికి దూరమై సాగిపోతున్న నా జీవితంలోకి దరిద్రం అనే కొత్త పదం వెంటనే వచ్చేసింది. అందరూ నన్ను వదిలి దూరంగా వెళుతుంటే అది మాత్రం ఆప్యాయంగా ఎందుకు వచ్చిందో ఏంటో తెలీలేదు. ఏంటి మరీ ఇంత దీనంగా నా కథ మొదలైందని ఆలోచిస్తున్నారా !?
ఆ దీనమే మిగిలిన తరువాత దీనంగానే కదా కథ మొదలవుతుంది.
నా పేరు అంకిత్.. ఎన్ని పనులు అంకితభావంతో చేద్దాం అనుకున్నా అవకాశం ఇచ్చే వాడు కరువయ్యిపోయాడు. ఉన్నత చదువులు ఎన్ని చదివితే ఏముంది.. ఉద్యోగం ఇచ్చే వాళ్ళు లేకపోతే. ప్రతి ఒక్కరు అర్హత అడుగుతారు కానీ అవకాశం ఇవ్వరు. ఆఫీసుల చుట్టూ తిరిగి చమటతో చొక్కాలు తాడిశాయి.. చెప్పులు అరిగాయి.. ఒక వయస్సు వచ్చాక ఇంట్లో డబ్బులు అడగలేక ముఖం చాలక తిండి తిప్పలు లేక ఉన్న రోజులు ఎన్నో..!
కోపం..బాధ..
ఆశ..ఆవేశం..
విజయం..విరక్తి..
ఇలా అన్నింటి మధ్య ఏది సాధించలేని నిస్సహాయత.. అసలెందుకు ఈ బతుకు అనిపించేంతలా ఆలోచనలు. పదో తరగతి పాస్ అయినప్పటి నుండి ఈ ఒక్క సంవత్సరం అంటూ ప్రతి సంవత్సరం ఇంట్లో వాళ్లు చెప్పినట్లు చదుతూనే ఉన్నా.. ఎందుకు ఈ దరిద్రాన్ని చూడటానికా.!?
కాలేజీల్లో చదివినంత మందికి ఉద్యోగాలు లేవంటారు..
బయట తిరిగి తెచ్చుకుందాం అంటే అనుభవం కావాలంటారు..
ప్రభుత్వ ఉద్యోగాలు వస్తాయా అని ఎదురుచూస్తూ ఉంటే చివరికి ఏ కులంలో పుట్టావంటారు..
కొన్ని సార్లు నా కులమే నా ఎదుగుదలకి కారణం అవుతుంది అంటే దాని మీద కూడా విసుగొస్తుంది..
మీ అబ్బాయి ఏం చేస్తున్నాడు..?
మీ అబ్బాయి ఇంకా ఖాళీగానే ఉన్నాడా..?
చదువు అయిపోయి ఇన్ని రోజులు అయినా ఇంట్లోనే ఉంటున్నాడా..?
ఇలాంటి విసిగిపోయిన ప్రశ్నలు విన్నపుడు వచ్చేంత చిరాకు చుపిదామంటే సమాజం అంటూ ఇంట్లో చెప్పే ప్రవచనాలు ఒక అడ్డుగోడలా ఉండిపోతున్నాయి.
సమాజానికి సమాధానం చెప్పలేక..
తల్లిదండ్రుల ముందు తలెత్తుకోలేక..
బ్రతకడానికి ఏ రకంగానూ దిక్కులేక..
కళ్ల వెంట నీరు నిండినా.. కడుపు నింపుకోవడానికి..
చేస్తున్నా చదువుకి తగని ఉద్యోగం.. గుమాస్తా గా..
ఉద్యోగం అంటే ఉన్నతమైన యోగం అంటారు..
నా జీవితంలో ఆ యోగం లేదనుకొని గడిపేస్తున్నాను. ఇది నా బాధ.. నేనే చెప్పుకోవాలి.. చెప్పలేక రాస్తున్న.. నా జీవితం!